Ederi kadar vereceksin, fazlası zarar

Hayatının merkezine kendini koymadığın sürece, vermeye ve ezilmeye meyilli olursun.

İnsan hayatında önceliklerini belirler ve sevdiklerine yer ve zaman verir, bunun yanı sıra kimi zaman sevdiklerin uğruna verilen emekler, öncelikler ve sabırlar vardır.
Bunun dozunu aşmamak lazım, fıtratımızda değil midir ederinden fazla değer vermek kimi zaman?
Sevdiklerin için canların için amenna, fakat verdikçe eksiltiyorsa seni, sevdikçe üzüyorsa seni ve en önemlisi kendinden ödün vermeye başladı isen durum vahimdir.

Bir çare verdikçe sabırla bekleyiş vardır, umarsın, beklersin ve sabır edersin. Karşılık görmedikçe hüsrana uğrarsın, üzülürsün ve moralin bozulur.
Bu durumu kendine alışkanlık haline getirmiş olursun farkında olmadan.

Sürekli sevdiklerine bir şeyler ispat etmek adına veyahut farkındalık kazanmak adına verdiğin mücadelede kendinin önüne geçersin farkında olmadan.

Yıpranırsın, düşersin ve kapanmaz yaralar açarsın içinde. Sanırsın ki, nasıl ben sevdiklerimi böyle durumlarda ellerinden tuttum şimdi sıra bende elimi tutan olsun istersin. O vakit idrak edersin ki ellerin bomboş ve soğuk kalakalır öylece. Elini tutan olmaz, senin değerini bilen olmaz.

Kendine değer vermez isen zamanında, değer veren olmaz sana gereğinde!

Hayatının merkezine ilk vakit kendini koy, hiç kimse için ama hiç biri için kendinden ödün vermeye değmez bir zaman dilimindeyiz.

Kalk, sirkelen ve uyan. Üşümüş ve boş kalmış elini sen tut, başkasından medet umma asla! İnsanı güçlü yapan ve Allahtan başka kimseye muhtaç etmeyen hal alırsın ve yol alırsın. Geride kalmayı bırak artık, kendin için seç.

Sabır güzeldir ve gereklidir, ne zaman sabrın yerini tahammül alır o vakit bu eziyettir kendine. Unutma eziyet kendine yapabileceğin en büyük günahtır!

Hayatının merkezine kendini koyduğun vakit, mutlu olmayı hissedersin. Sen sana yetersin. Sen sana doyduğun zaman etrafına saçacağın güneş ve umutla zaten verimli olursun.

Kendini sula ve yeşert, solmaya mahkum etme asla! Sen sen olduğun kadar değerlisin unutma!

Yasemin Polat-Kepil